Ook Google+ is een omgeving waarin je een virtueel leven kunt leiden. Je kunt er een virtuele versie van jezelf maken, chatten, foto's en berichten plaatsen en met groepsleden een hangout doen.
Google+ doet me denken aan het gevoel dat ik had toen ik voor het eerst The Matrix in de bioscoop had gezien. Ik was volledig in de war van het besef dat er meerdere werelden en daarmee realiteiten tegelijkertijd zouden kunnen bestaan.
Neo koppelde zichzelf aan een systeem waarbinnen hij een virtuele versie van zichzelf was. Google+ kun je zien als zo'n systeem. Maar ook Facebook is er een en Hyves. Ook hierbinnen heb je een virtuele identiteit. Neo had maar één zo'n virtuele realiteit. De sociale media vormen er meerdere. Daar zou zelfs Neo van in de war raken...
Voor de bibliotheek is Google+ vast een idee. Het is een complete omgeving. Dat is prettig. Ook vond ik het zinvol dat er bij de videochat één deelnemer groot in beeld is. Zo is er één de leider. Groepschats verzanden zo snel in doelloos gekeuvel. Een leider kan richting geven aan een gesprek. Met Google+ kan de bibliotheek een stapje verder komen. Een soort Bibliotheek Reloaded.

Mooi vergelijk Marjolijn. En de bibliotheek Reloaded klinkt wel goed eigenlijk ! Nog ideeen over hoe we dat verder in kunnen gaan vullen ?
BeantwoordenVerwijderenDat doet me denken aan een TED-talk die ik laatst zag, waarin het vergelijk tussen je digitale identiteit werd vergeleken met een tatoeage. Hij is kort, maar leuk om eens over na te denken.
BeantwoordenVerwijderen