#17 EXIT!

Deze cursus heeft me veel geleerd. Dat er sinds de laatste cursus toch wat hypes langs me heen zijn gegaan, bijvoorbeeld. Dat copyright op het web misschien wel nog belangrijker is geworden. En dat ik er natuurlijk een nieuwe liefde bij heb: Hootsuite!

Naast Hootsuite vond ik Pinterest en screencasting leuke Dingen.
Gisteren kreeg ik bericht dat ene Jonathan tien van mijn pins leuk vindt. Even hoor, maar ik heb er twaalf. Wat moet die vent van me?!

De hangout heeft me aangetoond hoe rommelig dit gaat met een grote groep. Als ik zoiets zou organiseren, zou ik meteen iedereen instrueren de microfoon uit te zetten tot hij/zij iets wil zeggen. Bovendien is een hangout misschien wat minder geschikt als vragenuurtje. Dan wacht iedereen af. Het is geschikter als één persoon iets wil uitleggen. Goed, ieder type bijeenkomst zijn eigen medium.

De Dingen waarvoor ik een toekomst zie in mijn bibliotheek zijn ten eerste screencasting. Op de website moeten screencasts komen van alles wat maar relevant is.
Het uitbreiden van ons aanbod mediawijsheid is het tweede Ding. Zoals ik al in het blogje hierover schreef: voor mensen die zich al dan niet vrijwillig opgeven. Heel goed voor de zelfredzaamheid :) Tot slot is het een goed streven om zoveel mogelijk zichtbaar te zijn op het web. Dus al die Dingen die we doen (Facebook, Twitter, Hyves, Blog, Pinterest, Picasa etc.) moeten we gewoon voortzetten en uitbreiden.

Nog één laatste Ding dat ik heb geleerd door deze cursus: samen cursus doen schept een band. Al was het alleen maar om tegen elkaar te kunnen zeggen: "Heb jij ook zo lopen prutsen met die screencast?!"

#16 het denkwerk

In mijn vorige blogje schreef ik al dat voor mijn gevoel de Dingen steeds complexer worden. Dit Ding bevestigt mij hierin. Ben ik net klaar met Hello Kitty en heb ik net een filmpje van de oerknal laten zien, komt dit denkDing voorbij!

Maar goed dat er een overzichtje is gemaakt van de digitale ontwikkelingen in de bibliotheek. De intrede van de pc heb ik namelijk niet in de bibliotheek meegemaakt. Mijn eerste pc, eentje met windows 3.11, was gekoppeld aan een heuse matrixprinter. Die zorgde ervoor dat ik mijn werk thuis kon uitprinten en ik niet in de rij hoefde bij die vreselijke studiezalen. Wat was ik blij met dat ding!

Of de uniformiteit van de website zo'n goed idee is, betwijfel ik. Is het niet heel verwarrend voor de klant als iedere bibliotheek er op het web ongeveer hetzelfde uitziet, maar dat zaken als tarieven en uitleentermijnen mijlenver uit elkaar liggen? De AH heeft toch ook overal dezelfde prijzen? Die widgets vind ik wel handig. Die hadden we anders nooit gehad.

Dat de invoering van de NBC een besparing is, neem ik maar even aan. De uitleg waarom dat is, ontgaat me een beetje. Van een nationale catalogus ben ik wel voorstander. Nu maak ik gebruik van Hollandnet (Aquabrowser). Alle beperkingen van Bicat verdwijnen bij deze zoekmachine. Als een klant eruit ziet alsof ie kan surfen, laat ik meteen zien wat je kunt met deze site. Dan kunnen ze het zelf ook. Ik hoop dat de NBC net zo gebruiksvriendelijk is of nog beter.

Biebtobieb ziet eruit als de beste uitvinding sinds gesneden brood. Delen is de enige manier om te blijven bestaan. En is dit niet de plek voor ons om te crowdsourcen?

Al met al viel dit Ding wel mee. Ik ben immers getraind in het antwoorden op ingewikkelde vragen...

#15 crowdsourcing en crowdfunding

Naarmate de cursus vordert, worden de onderwerpen complexer. Of ligt dat aan mij?
Misschien ben ik wel teveel afgeleid door de diepgaande vragen die mijn kinderen stellen. Het gaat meestal over hoe de aarde is ontstaan en waarom er vlinders bestaan, en zeemeerminnen niet. En waarom heeft Hello Kitty een zwart lijntje om zich heen en wij niet? Dan probeer ik het een en ander uit te leggen aan een 5- jarige en een 8-jarige die ieder antwoord beantwoorden met een nieuwe vraag. Internet en in het bijzonder Youtube zijn hierbij mijn steun en toeverlaat.

De Dingen crowdsourcing en crowdfunding zijn interessante fenomenen. Blijkbaar willen mensen best iets doen voor een (non-profit)organisatie. Daarvoor willen zij een dienst of alleen een goed gevoel terug. Ik was verrast door de hoeveelheid werk die op deze manier wordt verzet, en zeker niet alleen door gepensioneerden.

Om op een succesvolle manier crowdsourcing in te zetten, is een goede organisatie nodig en een doordacht plan. Het stellen van een doel, het monitoren van de vooruitgang en het motiveren van de vrijwilligers zijn ongetwijfeld van groot belang. Maar dit kost wel tijd. Pas als het project redelijk groot is, zal er een voordeel voor de bibliotheek ontstaan. Daarom is dit geschikter voor organisaties met meer dan 5 fte. Ik denk dan aan de NBD, ProBiblio of het netwerk Noord- en Zuid-Holland. Natuurlijk kunnen we wel deelnemen aan bestaande projecten of onder onze klanten werven voor grote projecten van anderen.

Ook crowdfunding heeft een grotere kans van slagen als er een goede organisator achter zit met meer dan een half uur per week tijd. Bovendien zijn incidentele inkomsten ongeschikt voor het verhelpen van ons structurele geldgebrek. Kortom: goed om te weten hoe je dit inzet, maar (nog) niet hier en nu.

#14: e-books

Met e-readers heb ik persoonlijk helemaal niks. Wat moet je nou met zo'n ding in bed? Bovendien heb ik door mijn werk gratis toegang tot bijna alle titels in boekvorm die ik zou willen lezen. Wat wil ik nog meer? Er gaat niets boven the real thing.

Toch is het goed om eens stil te staan bij de relatie e-books en de bibliotheek. Er staat vandaag iets over in de krant.

Dat bibliotheken in de toekomst e-books uitlenen, lijkt me een goed idee. Dat doen we al, trouwens. De collectie moet in de toekomst wel veel groter worden dan nu. Koppel daar de mogelijkheid om het e-book te kopen aanvast. De aankoop wordt dan gedaan bij een (digitale) boekhandel. Die boekhandel heeft weer een knopje op de site met "Lenen" en als je daarop klikt, kom je bij de bieb terecht.

Misschien kan de electronische versie van een boek goedkoper zijn dan de papieren versie. Ik kan me zo voorstellen dat de productiekosten van de digitale versie ook lager liggen.

Bovendien vind ik dat de auteurs beschermd moeten worden. Maar hoe doe je dat, als er zelfs al screencasts bestaan over hoe je illegaal e-books downloadt?!

#13: Filmpje!

En dan dit. Een screencast maken is best leuk. Toen ik ScreenCast-O-Matic wilde downloaden, eindigde ik zonder programma maar met een nutteloze werkbalk in mijn browser die ik er ook niet meer vanaf kreeg. Daarom heb ik Camtasia Studio gebruikt. Hopelijk is dat niet erg. Camtasia is een uitgebreid programma met een goede uitleg in de vorm van, jawel, screencasts. Na het kijken van deze filmpjes ging het editen vanzelf.

Het opnemen van de screencast was wat lastiger. Het script heb ik een aantal keer volledig opgenomen, maar ik maakte steeds wel ergens een fout. Een pauzeknop zag ik nergens, vandaar. Toen bedacht ik dat ik het in delen kon opnemen. Die delen heb ik achter elkaar gezet.

De tekst had ik uitgeschreven, omdat ik spontaan steeds iets vergat. Maar voorlezen klonk erg stijf. Daarom heb ik een tussenvorm gekozen: steekwoorden. Ik ben niet gewend mijn eigen stem te horen. Wat is dat erg! Aah!

Toen ik het filmpje in mijn blog had opgenomen, bleek het enorm wazig te zijn. Ik heb het opnieuw geproduceerd, maar dan in HD. Het helpt niks. Ik heb hem geüpload naar Camtasia. Die had problemen met uploaden. Nu, na drie uur prutsen, weet ik even geen oplossing. Ook Google kan het me niet vertellen. Dus wie het weet, mag het zeggen.

Screencasts zijn, indien leesbaar, een goede manier voor de bibliotheek om zaken op de website uit te leggen. Dit vind ik een mooi voorbeeld.

O, ja. Voor degenen die ook echt gaan doen wat ik uitleg: echt legaal is het niet...

#12: Pinnen

Kwijlend heb ik Ding 12 gedaan. Wat een leuke plaatjes.
Ik kan me helemaal voorstellen dat je je verliest in Pinterest. Van de ene leuke pin kom je bij de andere. En als je er zelf een plaatst, is het natuurlijk een sport dat je wordt gerepind of dat anderen bij jou komen pinnen.

Dit Ding vind ik niet alleen leuk voor de bibliotheek, maar misschien ook voor mezelf. Ik ben alleen bang dat dat uitmondt in de volgende virtuele verslaving. Nog maar een nachtje over slapen dus.

De bibliotheek zou naast etalages ook foto's van het personeel kunnen pinnen. Mensen hebben namelijk een heel bijzonder beeld bij de gemiddelde bibliothecaresse: Dat is namelijk een pin.

Of we doen zoiets, maar dan met boeken:

#11 Lokaal sociaal

Zo, het Canarische zand is weer uit de haren geschud. De foto's zijn op FB gezet. En wat heb ik toch een lekker bed!
Er zijn Dingen die wachten om beschreven te worden. Het is tijd om in actie te komen.

Net als in the Matrix is de virtuele wereld een afspiegeling van de echte. Als iedereen geregeld inplugt en zijn virtuele ik virtuele dingen laat beleven, dan kan de bibliotheek niet achterblijven.
Tel daarbij op dat de rol van de fysieke bibliotheek de komende tijd behoorlijk gaat veranderen, dan is de virtuele bieb belangrijker dan ooit.

Om onze virtuele versie nog effectiever in te zetten, is er wel een plan nodig. Met een echt doel enzo. Zo'n plan slingerde ergens rond op het web. Dit is het:

Met dit plan is het hopelijk makkelijker om in te schatten hoeveel tijd we waaraan kunnen besteden. We moeten natuurlijk wel naar de praktische haalbaarheid kijken...

Toen ik zocht op opmerkingen over de Bibliotheek Langedijk op de sociale media, kwam ik onder andere een dame tegen die de filmpjes van de bieb zo leuk vindt. Dat wist ik niet. Ik wist niet eens dat die dingen serieus bekeken werden.
Omdat je in een filmpje gemakkelijk humor kunt verwerken, denk ik dat dit wel eens een succes zou kunnen zijn. We kunnen er nog veel meer maken. En een libdub natuurlijk, dat lijkt me helemaal leuk.

Tot slot nog even een foto voor degenen die niet op een wit strand aan een blauwe baai hebben gelegen. Het is helaas wel virtueel...